De computer wordt stukje bij beetje menselijker. Bij de VU ontwikkelde informaticus Muhammad Umair modellen met aanpassingsvermogen, emoties en rationaliteit. Dat moet software mogelijk maken die mensen persoonlijk ondersteunt bij het nemen van besluiten die hun volledige aandacht vereisen.

Het computermodel verzamelt 'informatie op maat' over personen, zoals waar ze naar kijken en hun aandacht op richten. Met die gegevens kon het model proefpersonen in een experimentele setting helpen onderscheid te maken tussen bondgenoten en vijanden. Het model helpt de proefpersonen vervolgens te besluiten wie ze moeten 'uitschakelen'.

Voor de modellen gebruikte Umair theorieën uit de biologie, neurologie, psychologie en sociologie. Deze modellen zijn vervolgens in ambient agents geprogrammeerd. In de informatica is een agent een systeem dat flexibel en zelfstandig actie kan ondernemen in een veranderende, onvoorspelbare en open omgeving. De ontwikkelde modellen tonen aan dat het mogelijk is dat ambient agents zich 'bewust' kunnen zijn van bepaalde menselijke eigenschappen en hun omgeving.

Uiteindelijk is het de bedoeling modellen te ontwikkelen die menselijke processen zo goed mogelijk nabootsen, zodat ambient agents wat betreft gevoel en cognitie sterk overeenkomen met echte mensen.